Matka Polka jest przereklamowana

Koleżanka swoim wpisem na blogu natchnęła mnie do pewnych przemyśleń.
Człowiek zaczyna żyć dziećmi i dla dzieci,a jak pomyśli o sobie, to zaraz ma wyrzuty sumienia- ech... Matki Polki!!! Nieraz jesteśmy nimi aż tak, że stajemy się cierpiętnicami, a nasze dzieci tylko na tym tracą, bo zatyrana mama oddalająca się od męża dla dobra dzieci, to żadna korzyść.
Nauczmy się być Matkami Europejkami!!!!
Jeden z koszmarów jakie mi się śnią (pomijając koniec świata :) he he) to taki, w którym dzieci opuszczają nasze gniazdo, a ja z moim mężem siedzimy obok siebie i właściwie nie mamy o czym rozmawiać- włączamy laptopy, każdy swojego i kontynuujemy małżeństwo online.. wrrrrrrrr

Tajemnica zmysłowości

"Kobieta jest najbardziej zmysłowa, kiedy akceptuje siebie taką, jaka jest."
Piękne słowa, wiem, że to prawda, ale tak, trudno jest to wprowadzić w życie

. Tak trudno jest uwierzyć w te słowa, uwierzyć w swoją jedyność i niepowtarzalność. Zwłaszcza wtedy, gdy nie wyniosło się z domu poczucia własnej wartości. Nadal ze sobą walczę. Dietę zaczynam codziennie rano a kończę ją codziennie wieczorem... Czy kiedyś uda mi się być konsekwentną ?

Najtrudniej zacząć

 "Kto zaczął, 

ten ma za sobą połowę pracy"

Seneka

Stworzyłam ten blog, ponieważ zrobiłam remanent swojego życia i nie jestem z niego zadowolona.

Fakt, że są rzeczy z których jestem dumna: skończyłam niełatwe dzienne studia magisterskie i inne podyplomowe, wyszłam za mąż za bardzo wartościowego człowieka, urodziłam córkę i syna, a rok temu udało mi się w reszcie znaleźć pracę w moim zawodzie, ale...

To nie są do końca moje zasługi.

Większość z nich to kwestia głupiego szczęścia, czy jak kto woli niewidomej Fortuny.

Mam takie odczucie, że mało włożyłam w to wszystko prawdziwego wysiłku, że generalnie mało daję z siebie w życiu.

Jestem za leniwa, za flegmatyczna, nieustannie zmęczona i neurotyczna.

Gdybym dała z siebie więcej, było by lepiej.

Nie chwaliłabym się tym, że dostałam pracę, ale tym, że jestem w niej bardzo dobra (a tymczasem- nie wiem czy za miesiąc przedłużą mi umowę).

Nie chwaliłabym się tym, że urodziłam dzieci, ale tym, że jestem fantastyczną matką ( a tymczasem cały czas mam wyrzuty sumienia, że nie poświęcam im tyle czasu, co powinnam, za dużo krzyczę, za szybko się irytuję...).

"Więcej grzechów nie pamiętam"? - oj pamiętam, pamiętam, niestety.

Nie mogę zapanować nad bałaganem w swoim mieszkaniu. Niby jak sprzątam, to jest to porządnie i pedantycznie, ale robię to wolno i rzadko i na raty. Generalnie, gdyby mój mąż nie miał talentu "ogarniania" i robienie kamuflażu, to było by ciężko.

Brakuje mi ważnego talentu- umiejętności organizacji, organizacji domu, życia, siebie.

Gdybym umiała się zorganizować, nie ważyłabym teraz 69 kg i nie miałabym brzucha jak balon.

Wyglądam na trzecią ciążę... albo jeszcze gorzej, bo z tego co ostatnio widzę na ulicach, to kobiety w ciąży są zadbane, pociągające i mają śliczne zaokrąglenie, a nie sflaczałe sadło.

Nie umiem się zmotywować do diety, nie umiem się zmotywować do ćwiczeń...

A w sierpniu mam być świadkową na tradycyjnym polskim weselu i muszę tam rewelacyjnie wyglądać.

Nie spotkałam jeszcze sukienki, w której spełniałabym to kryterium i zdołowało mnie to jeszcze bardziej.

Chcę, żeby ten blog był moim pamiętnikiem pełnym szczerych wyznań.

Pamiętnikiem o tym, jak zmagam się z samą sobą i swoimi słabościami.